Duke lexuar në Shqip. Përdor ndërruesin e gjuhës në kokë për ta ndryshuar.
Në një fshat të qetë mes kodrave të gjelbra, jetonte një djalë i vogël që quhej Elion. Ai e donte shumë bibliotekën e vjetër. Ajo ishte plot pluhur, me rafte druri dhe dritare të mëdha. Një ditë, te një cep i largët, Elioni gjeti një rrotull të lidhur me një fjongo të kuqe. Kur e hapi, ai dëgjoi një pëshpëritje të lehtë. Zëri ishte i butë, si era mes pemëve. Rrotulla i tregoi tregime të vjetra për mbretër, dyer sekrete dhe thesare të fshehura. Elioni dëgjoi me shumë kujdes. Çdo ditë pas shkolle, ai kthehej në bibliotekë për të mësuar më shumë. Një pasdite, rrotulla i tha për një kuti të mbyllur nën dushkun më të lartë pranë fshatit. Elioni mori një lopatë të vogël dhe shkoi atje. Ai gërmoi me kujdes, me zemër të madhe. Aty ishte kutia, prej druri, me vija të arta. Brenda, ai gjeti monedha të vjetra dhe një letër. Në letër shkruhej: “Dija është thesari i vërtetë.” Që nga ajo ditë, Elioni i ndau tregimet me fëmijët e tjerë. Biblioteka u mbush me të qeshura dhe me sy të hapur. Rrotulla që pëshpëriste nuk foli më kurrë, por magjia e saj jetoi në tregimet e Elionit.